Υπάρχουν στιγμές που η τέχνη δεν λειτουργεί ως θέαμα, αλλά ως εμπειρία.
Δεν σε εντυπωσιάζει απλώς, αλλά σε αγγίζει, σε μετακινεί, σε αφήνει λίγο διαφορετικό απ’ ό,τι σε βρήκε.
Αυτό ακριβώς συνέβη με τις δύο εκθέσεις της Frida Kahlo που είδα πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη και σε προτρέπω αν βρίσκεσαι ή βρεθείς στη Θεσσαλονίκη, να τις επισκεφθείς κι εσύ. Δύο εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις, με κοινό παρονομαστή μια γυναίκα που δεν έπαψε ποτέ να μετατρέπει τη ζωή της σε τέχνη.

Frida Kahlo – Her Photos. H Φρίντα μέσα από τον φακό στο MOMus
Η πρώτη έκθεση, στο MOMus, ήταν χαμηλόφωνη, σχεδόν εξομολογητική.
Μια σπάνια συλλογή φωτογραφιών που παρέμειναν κρυμμένες για δεκαετίες στο Casa Azul, το εμβληματικό σπίτι της Frida Kahlo στο Μεξικό, και είδαν το φως της δημοσιότητας μόλις τα τελευταία χρόνια.
Εδώ δεν συναντάς τον μύθο.
Συναντάς τον άνθρωπο.
Τη Frida της καθημερινότητας, της σιωπής, των μικρών στιγμών.
Το βλέμμα, το σώμα, τη στάση ζωής. Μια παρουσία δυνατή και εύθραυστη ταυτόχρονα.
Η φωτογράφιση δεν επιτρεπόταν και αυτό μπορώ να πω πως λειτούργησε σχεδόν λυτρωτικά.
Σε ανάγκαζε να παρατηρήσεις, να θυμάσαι, να αισθανθείς.
Να φύγεις όχι με εικόνες στο κινητό, αλλά με λέξεις και συναισθήματα χαραγμένα μέσα σου.
Η έκθεση φιλοξενείται στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης έως τις 4 Ιανουαρίου (προλαβαίνεις, δεν προλαβαίνεις)


Frida Beyond the Icon … το digital θέαμα
Η δεύτερη έκθεση ακολουθούσε έναν τελείως διαφορετικό δρόμο.
Ένα digital, immersive θέαμα, όπου η Frida ξεφεύγει από τα όρια του κάδρου και απλώνεται στον χώρο.
Χρώμα, κίνηση, ήχος, σύμβολα.
Ο κόσμος της ζωντανεύει μπροστά σου αλλά και γύρω σου.
Κι όμως, η πιο συγκλονιστική στιγμή δεν ήταν ούτε οι προβολές ούτε τα ψηφιακά έργα.
Ήταν η εμπειρία με τα virtual reality γυαλιά.
Εκεί η απόσταση μηδενίζεται.
Δεν παρακολουθείς. Συμμετέχεις.
Δεν μπορούσα να καταγράψω αυτή τη στιγμή σε βίντεο και ίσως έτσι έπρεπε.
Γιατί κάποιες εμπειρίες υπάρχουν μόνο για να τις ζεις.
Και αυτή με απογείωσε. Κυριολεκτικά.
Η έκθεση διαρκεί έως τις 12 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη στο Panorama Digital Theatre και εν συνεχεία θα επισκεφθεί και την Αθήνα. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα την επισκεφθώ ξανά.








Δύο προσεγγίσεις, μία Frida
Η μία έκθεση σε καλεί να πλησιάσεις.
Η άλλη να βυθιστείς.
Η μία μιλά με ψίθυρο.
Η άλλη με εικόνες και φως.
Και οι δύο, όμως, φωτίζουν το ίδιο πρόσωπο: μια γυναίκα που δεν διαχώρισε ποτέ την τέχνη από τη ζωή της.
Η Frida Kahlo δεν είναι απλώς ένα καλλιτεχνικό σύμβολο.
Είναι μια εμπειρία που σε ακολουθεί.
Και αυτό είναι, τελικά, το πιο δυνατό της αποτύπωμα.
Τα φιλιά μου,
Decofairy

